Het blauwe goud

Het is veel mensen bekend dat olie het zwarte goud is en de Bitcoin het digitale goud. Daarnaast bestaat ook het blauwe goud en hiermee wordt water bedoeld. Veel mensen staan hier niet bij stil, omdat het water voor bijna niks uit de kraan komt. Langzamerhand is er op dit gebied wel een kentering plaats aan het vinden hoe er tegen water aangekeken moet worden. Door de opwarming van het klimaat, ontstaan steeds meer droge plekken op de aarde en dit geeft een probleem. Ik denk altijd: “Waar nieuwe problemen komen, ontstaan automatisch ook nieuwe kansen.”

De huidige verdeling van zoet water.

Ondanks dat de aarde de blauwe planeet wordt genoemd door de hoeveelheid water die aanwezig is, geeft dit wel een vertekend beeld. Van al het water is maar 2,6% zoetwater waarvan 2 procentpunten al meteen vastzit in ijskappen en gletsjers. Onderaan de streep is maar 0.6% van al het water direct beschikbaar als drinkwater in de vorm van grondwater en rivieren. Dit beschikbare water is ook nog eens ongelijk verdeeld over de wereld.

Het is opvallend dat bijna alle mensen op de wereld leven in de buurt van zoetwater. Ga maar na, hoeveel mensen wonen er in de woestijn? Zonder makkelijke beschikking te hebben over zoet water, betekent automatisch geen makkelijk leven. Hierdoor kan er geen grote stad ontstaan als er geen zoetwater in de buurt is.

De wereldbevolking blijft maar groeien, wat in dit geval ook betekent dat er meer zoetwater beschikbaar moet zijn. De Wereldbank geeft aan dat elke 21 jaar het waterverbruik verdubbelt. Als de problemen nu al steeds meer zichtbaar beginnen te worden, is het logisch dat de problemen alleen maar groter worden in de toekomst. Zoetwater is niet onbeperkt beschikbaar en daarom bestaat er een kans op schaarste. Bij schaarste komt altijd vraag en aanbod kijken, zodat de prijzen langzaam kunnen oplopen. Dit is nu al gaande in sommige gebieden.

Waarom wordt zoetwater een probleem?

Een deel van het zoetwater komt als gesmolten ijs via de rivieren uit de bergen. Elk jaar wordt het een beetje warmer, waardoor er elk jaar een beetje minder sneeuw valt. Dit betekent weer een kleinere rivier. Als een veehouderij zich ook nog eens gaat vestigen aan zo’n rivier, dan houden de mensen aan het einde van de rivier niks meer over. Ter vergelijking, er is 600 liter water nodig om 1 liter melk te produceren. Als je een hamburger eet, is hier meer dan 2400 liter water voor nodig. Op deze manier kan het snel gaan met de hoeveel water dat uit de rivier wordt gehaald. Mocht je water willen besparen, kun je beter minder vlees en zuivel nuttigen. Dat zet veel meer zoden aan de dijk dan 1 minuut minder lang douchen.

Het andere deel van het zoetwater wordt als grondwater naar boven gepompt. Het is niet erg als dit af en toe wordt gedaan, omdat het natuurlijk aangevuld kan worden. Echter heeft het aanvullen van het grondwater de natuur soms meer dan 1.000 jaar gekost. Het is belangrijk dat er niet meer water naar boven gepompt wordt dan dat de natuur het kan aanvullen. Helaas is dit op veel plekken wel gaande, omdat er simpelweg behoeft is aan zoetwater. Dan is het een kwestie van tijd voordat het grondwater op is.

Op water zit ook veel subsidie, zodat mensen hiervoor niet veel hoeven te betalen. Dit leidt ertoe dat mensen weinig benul hebben van de schaarste en hierdoor lekker doorgaan op de oude manier. Door het belang van water kan de prijs ook niet hoog worden, anders worden de armste mensen afgesloten van water. Dit zal veel problemen met zich meebrengen. Zolang er geen bewustwording aan het plaatsvinden is, zal deze trend doorgaan.

Huidige problemen

Een van de meest relevantste voorbeelden van een waterprobleem bevindt zich momenteel in Mexicostad. Sommige rivieren en meren liggen al droog, dus het rivierwater komt van een rivier af die honderden kilometers ver weg ligt. De pijpleidingen die dit water transporteren, lekken ook nog meer dan 1/3 van al het getransporteerde water. Het overige water wordt uit de grond gepompt. Hier wordt 2x zoveel water opgepompt als de natuur zelf kan aanvullen. Hierdoor ontstaan verzakkingen van soms wel 35cm per jaar. Door deze verzakkingen overstroomt het gebied sneller en dus ook vaker.

Daar bovenop lozen fabrieken ook nog eens afvalwater in de natuur en dit afvalwater komt uiteindelijk weer in het grondwater terecht. Hierdoor wordt de kwaliteit van het water slechter, waardoor er meer chloor aan het water toegevoegd moet worden om het enigszins drinkbaar te houden. Dit maakt het drinkwater alleen maar van een slechtere kwaliteit.

De overheid subsidieert het water, waardoor niemand hier veel voor hoeft te betalen. Dit zorgt ervoor dat niet veel mensen zich bewust zijn van dit probleem. De meeste Mexicanen richten zich meer op de werkgelegenheid dan op bewustwording van water. Wanneer de prijzen omhoog gaan om de bewustwording te verhogen, zal dit de arme mensen hard raken. Dit levert een duivels dilemma op voor de politiek.  

De stad blijft ook nog eens groeien. Meer mensen in de stad betekent ook meer mensen die voorzien moeten worden van water. Daarnaast heeft het groeien van de stad nog een neveneffect. Deze mensen moeten ook ergens wonen, dus zal er meer gebouwd moeten worden. Voordat er gebouwd kan worden, moet er eerst bos gekapt worden. Het is voornamelijk het bos wat veel water vast kan houden in de bodem. Het ontbossen versnelt het probleem alleen maar.

Al met al zit Mexicostad in een vicieuze cirkel omlaag die moeilijk omgekeerd kan worden. Er is juist water nodig om te leven, dus het oppompen van water kan niet gestopt worden. Er moet een andere oplossing komen voordat er geen grondwater meer is, anders moeten er hele dure installaties komen om de stad leefbaar te houden.

Zijn er parallellen tussen olie en drinkwater

Zoetwater vergelijken met olie lijkt in eerste instantie ver gezocht, maar toch wordt deze vergelijking steeds vaker gemaakt. Naar mijn idee is het interessant om hier naar te kijken. Tot nu toe heeft olie de volgende eigenschappen:

  • Er is schaarste, omdat het niet overal uit de grond gepompt kan worden.
  • Er is geen alternatief voor olie. Denk hierbij niet alleen aan energie, maar ook aan producten waarbij olie de grondstof van is, zoals plastic. “Dit is nu pas een het veranderen, maar heeft nog een lange weg te gaan”.
  • Hoe rijker een land is hoe meer olie er tot de beschikking is.
  • De olie is niet overal van dezelfde kwaliteit.
  • De ene olie kost meer om naar boven te pompen dan andere olie.
  • Olie is essentieel voor de economie. Het wordt ook gezien als de motor voor de economie.
  • Grote multinationals kopen grote stukken land op, zodat ze het alleenrecht hebben op de olie die daar onder de grond zit.

Wanneer de wereld steeds meer behoefte krijgt aan zoetwater, krijgt het ook meer raakvlakken met de eigenschappen van olie die ik hier boven hebt benoemd. Het laatste punt over de multinationals vind ik persoonlijk gezien het grootste signaal afgeven, omdat bedrijven dit meestal niet doen vanwege hun morele verplichting. Nestlé is hier een goed voorbeeld van en is hierdoor ook vaak negatief in het nieuws geweest. Nestlé is namelijk van mening dat water geen universeel recht is, zodat mensen “hun” water MOETEN kopen. Ethisch gezien is dit een zeer dubieuze uitspraak en hier sta ik ook niet achter. Om toch even de advocaat van de duivel te spelen. Als water voor iedereen gratis wordt en overal toegankelijk wordt gemaakt, komt er geen bewustwording van het probleem. Op deze manier gaan sommige mensen een boerderij beginnen in de woestijn “ja dit gebeurt echt”. Dan zal er structureel meer water verbruikt worden dan goed voor ons is en dat kan niet op de lange termijn worden volgehouden. Ergens moet een balans gevonden worden tussen de vrije toegankelijkheid voor iedereen en zorgen dat er op de lange termijn ook genoeg drinkwater is.

Nu bevindt het drinkwater zich op hetzelfde punt als olie in het begin van de 20ste eeuw. In de 100 jaar die erna zijn gekomen, heeft olie een ongekende opmars gemaakt. De grootste oliemaatschappen bevinden zich nog altijd tussen de grootste bedrijven ter wereld en dat is niet voor niks. Het kan best zijn dat de oorlogen in de toekomst gaan over water i.p.v. olie. Als water zoveel overeenkomsten heeft met olie, is het nu de tijd om te beleggen in water. Maar waar kan je beginnen?

Kansen voor het beleggen in water.

Gelukkig zijn er kansen om te beleggen in bedrijven die zich met water bezig houden. Net zoals dat er trackers zijn voor de S&P 500, de AEX en de NASDAQ, zijn er ook trackers en fondsen die zich direct of indirect bezighouden met water. Persoonlijk gezien ben ik een liefhebber van een tracker, omdat de kosten hiervan heel laag liggen, want in veel gevallen doet een beleggingsfonds niet beter dan een tracker op de lange termijn. Een voorbeeld van een tracker die ik persoonlijk heb, is iShares Global water UCITS ETF. Met deze tracker beleg ik in één keer in 68 bedrijven die zich in deze sector bevinden. Ik verwacht dat de meeste bedrijven in deze sector zeer belangrijk gaan worden in de komende 20 jaar.

Om eerlijk te zijn behaalde de tracker afgelopen jaren wel een lager rendement vergeleken met de S&P500. Ik verwacht dat het blauwe goud in de toekomst zijn bijnaam eer aan gaat doen. Nu kan ik tenminste zeggen dat ik er al vanaf het begin bijzat.    

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.